Σπιτική Πίτσα!

Παιδί και Μαθηματικά,Παιδί και Γλώσσα,

Παιδί και Περιβάλλον

5 πράγματα, που πρέπει να διδάξετε την κόρη σας για τις παιδικές φιλίες!
πηγή:http://www.ipaideia.gr

Υπάρχουν πολλά πράγματα που πρέπει να διδάξετε την κόρη σας και ένα από τα πιο δύσκολα είναι οι παιδικές φιλίες ανάμεσα σε κορίτσια... Οι παιδικές φιλίες είναι πιο πολύπλοκες και περίπλοκες για τα κορίτσια από ό,τι για τα αγόρια γιαυτό και διαλέξαμε να μιλήσουμε για κόρες αντί για τους γιους. Όχι βέβαια πως δεν χρειάζεται να ξέρουν και τα αγόρια κάποια από αυτά τα πράγματα… 1. Μάθετέ της να είναι αληθινή φίλη. Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα που πρέπει να διδάξετε την κόρη σας είναι πως να είναι αληθινή φίλη. Παρακολουθήστε τις φιλίες της κόρης σας στο δημοτικό και το γυμνάσιο αν αυτό είναι δυνατόν. Αυτή είναι η ηλικία που ένα κορίτσι μαθαίνει πως να είναι πραγματική φίλη και εσείς πρέπει να είστε κοντά της για να της δείξετε τι κάνει μια αληθινή φίλη και τι όχι. Αυτό θα την προστατέψει και στο μέλλον αναγνωρίζοντας ποια θα είναι αληθινή φίλη και για την ίδια. 2. Μάθε την να αποφεύγει τις κλίκες. Ειδικά στο γυμνάσιο υπάρχουν μεγάλες παρέες που γίνονται κλίκες. Συνήθως η συμπεριφορά των παιδιών που είναι μέσα σε κλίκες γίνεται αντιδραστική απέναντι σε άλλα παιδιά. Ενημερώστε την για αυτό ώστε όταν αυτή η συμπεριφορά της παρέας ξεπεράσει τα όρια να ξέρει πότε θα φύγει. 3. Διδάξτε της να διαλέγει τις φίλες της με προσοχή. Μάθετέ της να είναι φιλική με όλα τα κορίτσια αλλά να προσέξει ιδιαίτερα με ποιο θα έρθει πιο κοντά. Πρέπει να ξέρει τι θέλει από μια φιλενάδα. να διαλέξει φίλες που θα νοιάζονται πραγματικά για εκείνη και όχι φίλες που θα την καπελώνουν. με λίγα λόγια να θέλουν τα ίδια πράγματα. 4. Να είναι ανοιχτή σε νέες φιλίες. Είναι υπέροχο να μεγαλώνεις με μια πραγματική φίλη δίπλα σου. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως θα εστιάσει μόνο σε αυτήν και δεν θα ανοίξει τους ορίζοντες της να γνωρίσει καινούρια παιδιά. Οι παιδικές φιλίες γίνονται σε ηλικίες δημοτικού και γυμνασίου. Εξυπακούεται πως πρέπει να γνωρίζει πως δεν είναι δυνατόν να έχει άπειρους φίλους αλλά πρέπει να έχει επαφές με διάφορα παιδιά πέρα από την μια φίλη που έχει επιλέξει. 5. Διδάξτε της να μην γίνει ”νταής”. Ίσως είναι το πιο σημαντικό μάθημα που έχετε να της δώσεις. Φυσικά πρέπει να την ενημερώσετε και για το πως θα αντιμετωπίσει ένα τέτοιο παιδί. Τα παιδιά σε αυτές τις ηλικίες γίνονται πολύ σκλήρα και είναι επικίνδυνο για τη μετέπειτα πορεία τους.

20 συμβουλές για γονείς με παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες
πηγή:http://www.ipaideia.gr

Οι μαθησιακές δυσκολίες συνήθως εμφανίζονται στις δύο πρώτες τάξεις του Δημοτικού και εντοπίζονται είτε από τους γονείς είτε από τους δασκάλους. Οι παρακάτω συμβουλές βοηθούν τους γονείς να αντιμετωπίσουν σωστά τις μαθησιακές δυσκολίες των παιδιών. 1. Καταρχήν, ψυχραιμία: Διαβάστε για τις μαθησιακές δυσκολίες, ενημερωθείτε για τις στρατηγικές αντιμετώπισης και βρείτε τρόπους να βοηθήσετε το παιδί σας. 2. Ξεκινήστε έγκαιρα: Όσο πιο νωρίς ξεκινήσει η παρέμβαση και αντιμετώπιση τόσο το καλύτερο. 3. Εντοπισμός δυσκολιών: Αν υποπτεύεστε ότι το παιδί σας έχει κάποια δυσκολία - θα το καταλάβετε από τις σχολικές επιδόσεις και την μελέτη στο σπίτι- μην το αγνοήσετε! Οι δυσκολίες δεν φεύγουν από μόνες τους μετά από λίγο καιρό ή όταν το παιδί μεγαλώσει. Μάλιστα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο! 4. Ζητήστε αξιολόγηση από ειδικό παιδαγωγό, έτσι ώστε αν διαγνωσθεί κάτι να ξέρετε και πως αντιμετωπίζεται. 5. Ενθαρρύνετε το παιδί σας: Ο έπαινος ενισχύει τη θετική συμπεριφορά και την αυτοεκτίμηση του παιδιού. Δώστε έμφαση στις ικανότητες του και όχι στις αδυναμίες του. 6. Κατανοήστε την απογοήτευση του παιδιού: Ο μαθητής με μαθησιακές δυσκολίες συνήθως απογοητεύεται γιατί βλέπει ότι παρόλο που προσπαθεί δεν τα καταφέρνει. Επίσης, συγκρίνει τον εαυτό του με τους συμμαθητές και αν ο δάσκαλος δεν είναι ευαισθητοποιημένος με τα θέματα των μαθησιακών δυσκολιών, τότε μπορεί να δημιουργηθεί μέχρι και άρνηση για το σχολείο. Μιλήστε λοιπόν με το παιδί σας, δείξτε του την αποδοχή και κατανόηση σας. 7. Εξατομικευμένη παρέμβαση: Πολλές φορές οι γονείς δεν είναι τα κατάλληλα άτομα για να παρέχουν εκπαιδευτική βοήθεια σε ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες, είτε επειδή δεν έχουν τις γνώσεις ή γιατί το παιδί αντιδρά. Σε αυτή την περίπτωση η παρέμβαση ειδικής αγωγής είναι απαραίτητη! 8. Ενημέρωση δασκάλων: Ενημερώστε τους δασκάλους του παιδιού σας για τις μαθησιακές του δυσκολίες και ζητήστε τους να βοηθήσουν το παιδί. Αν έχετε διάγνωση μαθησιακών δυσκολιών, δώστε την στο σχολείο ώστε να ενημερωθούν καλύτερα. 9. Συχνή επικοινωνία με τους δασκάλους: Φροντίστε να μιλάτε συχνά με τους δασκάλους του παιδιού σας ώστε να ξέρετε για τυχόν δυσκολίες αλλά και πρόοδο που παρατηρούν. 10. Επικοινωνία με συμμαθητές. Φροντίστε να υπάρχει κάποιος συμμαθητής που το παιδί μπορεί να επικοινωνήσει αν έχει αμφιβολίες για τις ασκήσεις ή δεν έχει σημειώσει κάτι σωστά. 11. Χρόνος για μελέτη: Ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες χρειάζεται βοήθεια με το καθημερινό διάβασμα. Φροντίστε να έχετε χρόνο αλλά και διάθεση! 12. Μην θυμώνετε: Αποφύγετε χαρακτηρισμούς, τιμωρίες και εντάσεις όσον αφορά τα μαθήματα, το διάβασμα και την σχολική επίδοση.. Δείτε πως ακόμα και η αντιγραφή από τον πίνακα μπορεί να είναι κάτι δύσκολο για κάποια παιδιά! Οι φωνές δεν βοηθούν καθόλου στην εκπαίδευση, αντίθετα η επιβράβευση είναι πολύ αποτελεσματική. 13. Χρήση τεχνολογίας: Στα παιδιά αρέσουν πολύ οι ηλ. υπολογιστές, οπότε μπορείτε να το εκμεταλλευτείτε δημιουργικά. Ψάχνοντας στο διαδίκτυο θα βρείτε σελίδες με παιχνίδια εξάσκησης. 14. Μην κάνετε εσείς τη δουλειά του παιδιού σας: Βοηθάω στο διάβασμα δεν σημαίνει ότι διορθώνω τα λάθη του παιδιού ή υπαγορεύω τις απαντήσεις. Σημαίνει ότι βοηθάω το παιδί στην οργάνωση της μελέτης του, του εξηγώ τι πρέπει να κάνει και είμαι εκεί τριγύρω αν το παιδί χρειαστεί βοήθεια- καλό είναι να μην κάθεστε από πάνω του όλη την ώρα! 15. Δημιουργικές ώρες: Εκμεταλλευτείτε τα σαββατοκύριακα ή τις διακοπές για να περάσετε δημιουργικές ώρες με τα παιδιά σας, με έξυπνες επαναληπτικές ασκήσεις, εκπαιδευτικά παιχνίδια, χειροτεχνίες κλπ. Παράλληλα, μην ξεχνάτε ότι το παιδί έχει ανάγκη να παίξει, να ξεκουραστεί, να κάνει κάτι άσχετο με το σχολείο! 16. Χρόνος για παιχνίδι: Ξεκινήστε το διάβασμα νωρίς, όσο το παιδί είναι ακόμα ξεκούραστο, έτσι ώστε να έχει χρόνο για παιχνίδι ή εξωσχολικές δραστηριότητες το απόγευμα. 17. Συγκεκριμένη ώρα μελέτης: Μην αφήνετε το παιδί να επιλέξει πότε θέλει να διαβάσει! Ορίστε την καλύτερα ώρα μελέτης και τηρείτε το πρόγραμμα καθημερινά. 18. Χώρος μελέτης: Ο χώρος θα πρέπει να είναι τακτοποιημένος, με καλό φωτισμό και ησυχία. Μην αφήνετε το παιδί να περιφέρεται στο σαλόνι διαβάζοντας ή με την τηλεόραση να παίζει στο άλλο δωμάτιο. Καλό είναι να έχει συγκεκριμένο χώρο μελέτης. 19. Δώστε υπευθυνότητες στο παιδί: Το παιδί σας πρέπει να είναι υπεύθυνο για την τσάντα του, τα βιβλία του και τις σημειώσεις του. Αν δυσκολεύεται, βοηθήστε το να μάθει να οργανώνει τα πράγματά του αλλά και να σημειώνει σωστά τις υποχρεώσεις του. 20. Ξεκινήστε τη μελέτη με ηρεμία: Αποφύγετε την απότομη μετάβαση από το παιχνίδι στη μελέτη, ενημερώστε το παιδί ότι σε λίγο ξεκινά η ώρα του διαβάσματος.

Η διάσπαση προσοχής στα παιδιά

πηγή:http://www.ipaideia.gr

Εάν η έντονη ενεργητικότητα και «απροσεξία» του παιδιού συνεχίσουν να υφίστανται και να δημιουργούν δυσκολίες σε διάφορους τομείς της ζωής του, είναι πολύ πιθανή η διάγνωση της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής – υπερκινητικότητας. "Ο γιος μου συνεχώς χαζεύει" "Στριφογυρίζει διαρκώς στην καρέκλα του, χάνει το μολύβι από τα χέρια του και δεν συγκεντρώνεται με τίποτα στα μαθήματά του" "Γίνεται ενοχλητικός και θέλει να είναι όλη την ώρα μέσα στα πόδια μας" "Κάνουμε 3 ώρες να τελειώσουμε μια άσκηση 10 λεπτών" "Δε με ακούει" "Είναι έξυπνος, αλλά βαριέται" Όλα τα παιδιά, ειδικά τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, τείνουν συχνά να μην μπορούν να ελέγξουν τις ορμές τους ή να περιορίσουν την κινητικότητά τους. Εν μέρει, αυτό θεωρείται δικαιολογημένο. Ωστόσο, εάν η έντονη ενεργητικότητα και «απροσεξία» συνεχίσουν να υφίστανται και σε μετέπειτα εξελικτικά στάδια, δημιουργώντας δυσκολίες σε διάφορους τομείς της ζωής του παιδιού, είναι πολύ πιθανό η διάγνωση να είναι ΔΕΠ-Υ. H αιτιολογία της διαταραχής αυτής μπορεί να είναι βιολογική, ψυχολογική ή κοινωνική, ενώ τα βασικά συμπτώματά της είναι τρία: η υπερδραστηριότητα, η απροσεξία και η παρορμητικότητα. Αναφορικά με την υπερδραστηριότητα, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη πως είναι κάτι το αναμενόμενο στις μικρές ηλικίες. Ωστόσο, ως «υπερκινητικά» χαρακτηρίζονται τα παιδιά που σηκώνονται συνεχώς από τη θέση τους τόσο στο σπίτι, όσο και στο σχολείο, που τρέχουν εδώ κι εκεί ή σκαρφαλώνουν συνεχώς σε αντικείμενα σε ακατάλληλες στιγμές, που δυσκολεύονται να παίξουν με ηρεμία και κουνούν νευρικά τα χέρια και τα πόδια τους. Η απροσεξία μπορεί να οφείλεται σε διάφορες αιτίες, όπως πλήξη, ονειροπόληση, δυσκολία έργου. Όμως, στα παιδιά με ΔΕΠ-Υ η έλλειψη προσοχής χαρακτηρίζει ποικίλες πτυχές της καθημερινότητάς τους και έχει να κάνει με αντιδράσεις όπως η αδυναμία συγκέντρωσης σε λεπτομέρειες και η απροσεξία στις εργασίες του σχολείου, η αδιαφορία για τις οδηγίες που τους δίνονται σχετικά με καθημερινές ή σχολικές εργασίες, η δυσκολία να οργανώσουν τη δουλειά και τις δραστηριότητές τους. Επιπρόσθετα, τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ τείνουν να ξεχνούν τις καθημερινές υποχρεώσεις τους, να χάνουν πράγματα αναγκαία για την υλοποίηση των εργασιών τους και να αποφεύγουν καθήκοντα που απαιτούν έντονη πνευματική προσπάθεια. Η παρορμητικότητα αναφέρεται στη δυσκολία του παιδιού να περιμένει τη σειρά του, στο να διακόπτει ή να γίνεται ενοχλητικό στους άλλους, καθώς και στην τάση του να «πετάγεται» δίνοντας απαντήσεις πριν την ολοκλήρωση μιας ερώτησης. Οι συνέπειες της ΔΕΠ - Υ στην καθημερινότητα του παιδιού: • Μαθησιακά ελλείμματα και κακή επίδοση στο σχολείο • Δυσκολίες αναφορικά με τον καλό συντονισμό των κινήσεων, με αποτέλεσμα το παιδί να φαίνεται αδέξιο • Δυσκολίες αναφορικά με την οργάνωση του γραπτού λόγου, αλλά και της ομιλίας • Δυσλειτουργίες σε κοινωνικό και συναισθηματικό επίπεδο, με αποτέλεσμα τη μειωμένη ικανότητα για σύναψη και διατήρηση κοινωνικών σχέσεων • Συχνές συγκρούσεις τόσο στο σπίτι, όσο και στο σχολείο, κυρίως λόγω της αδυναμίας του παιδιού να ελέγξει την παρορμητικότητά του • Αυξημένο στρες και χαμηλή αυτοεκτίμηση • Εμφάνιση προβλημάτων στη διαγωγή, προκλητική συμπεριφορά και αδυναμία συμμόρφωσης σε κανόνες Τι νομίζετε θα ήθελε να πει ένα παιδί με ΔΕΠ-Υ; • Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ πουθενά και δυσκολεύομαι να ακούσω μια εντολή • Όλα είναι μπερδεμένα μέσα στο μυαλό μου και νιώθω σαν να δέχομαι πολλές πληροφορίες ταυτόχρονα • Δεν μπορώ να ελέγξω τη σκέψη μου και τείνω να μεταπηδώ από το ένα θέμα στο άλλο • Κουράζομαι εύκολα και πιστεύω πως δεν θα τα καταφέρω • Όταν μου φωνάζετε ή με μαλώνετε, αποσυντονίζομαι περισσότερο και θυμώνω απίστευτα • Νιώθω ότι δεν με αγαπάει και δεν με θέλει κανείς • Όταν με απειλείτε, αναγκάζομαι να λέω περισσότερα ψέματα, γιατί φοβάμαι την τιμωρία • Όταν μου κάνετε συνέχεια παρατηρήσεις, θέλω να κλείσω τα αυτιά μου • Μη με συγκρίνετε διαρκώς με τους συμμαθητές μου! Δεν είμαι "κακό παιδί". Είμαι μοναδικός! • Μη μου κάνετε όλα τα χατίρια. Ζητάω πολλά, γιατί σας δοκιμάζω. Έχω ανάγκη από πρόγραμμα, οργάνωση και όρια • Θέλω να με αγαπάτε και να είστε περήφανοι για μένα Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί με ΔΕΠ - Υ; Η οργάνωση και η καθημερινή ρουτίνα λειτουργούν ευεργετικά για τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ. Επομένως: • Φτιάξτε ένα πρόγραμμα με τις καθημερινές δραστηριότητες και υποχρεώσεις του παιδιού και αναρτήστε το σε ένα ορατό σημείο (π.χ. πίνακας ανακοινώσεων στο δωμάτιό του, ψυγείο, κλπ) • Είναι βοηθητικό να υπενθυμίζετε στο παιδί τι θα ακολουθήσει στη συνέχεια. Έτσι, το παιδί θα είναι πιο ήρεμο • Δείξτε στο παιδί τρόπους οργάνωσης της μελέτης του • Επιλέξτε κάποιους βασικούς κανόνες που αναμένετε να τηρεί το παιδί μέσα στο σπίτι και κολλήστε τους σε ένα ευδιάκριτο σημείο. Θυμηθείτε ότι το παιδί με ΔΕΠ-Υ δυσκολεύεται να δομηθεί από μόνο του • Καθιερώστε μια τακτική επικοινωνία και συνεργασία με τον εκπαιδευτικό του παιδιού σας • Διατυπώστε με συντομία και σαφήνεια τις εντολές που ζητάτε να ακολουθήσει το παιδί (π.χ. όχι: "μάζεψε το δωμάτιό σου", αλλά: "βάλε τα παιχνίδια σου στο ντουλάπι") • Μην ξεχνάτε να μιλάτε στο παιδί σας με ηρεμία και σταθερότητα • Επιβραβεύστε κάθε προσπάθεια του παιδιού να υιοθετήσει μια λειτουργική συμπεριφορά ή να συμμορφωθεί σε έναν κανόνα. Προσπαθήστε να είστε συγκεκριμένοι (π.χ. "μπράβο που περίμενες να τελειώσω με το μαγείρεμα, για να σε βοηθήσω" και όχι: "μπράβο που ήσουν ήσυχος") • Ενισχύστε το παιδί σας να ασχοληθεί με εξωσχολικές δραστηριότητες που συμβάλουν στην εκτόνωση της ενέργειάς του (π.χ. κολυμβητήριο, ποδόσφαιρο, στίβος, κλπ) • Αποφύγετε να μιλάτε προσβλητικά ή υποτιμητικά στο παιδί σας μπροστά σε φίλους ή γνωστούς • Βοηθήστε το παιδί σας να αποκτήσει φίλους και να έχει καλές σχέσεις με τους συμμαθητές του • Μη διστάσετε να ζητήσετε τη βοήθεια των ειδικών (π.χ. ψυχολόγου, εργοθεραπευτή). Η έγκαιρη διάγνωση της ΔΕΠ - Υ οδηγεί στην αποτελεσματικότερη αντιμετώπισή της, μέσω της εφαρμογής ενός εξατομικευμένου προγράμματος το οποίο στοχεύει στην ολόπλευρη διαχείριση των δυσκολιών του παιδιού Το ποσοστό των παιδιών που φαίνεται ότι έχουν ΔΕΠ - Υ είναι 3 – 5% περίπου του γενικού πληθυσμού, 80% εκ των οποίων είναι αγόρια. Σύμφωνα με έρευνες το 50 – 70% των παιδιών που διαγνώστηκαν με ΔΕΠ - Υ εξακολουθούν να εμφανίζουν προβλήματα και στην εφηβεία. Επομένως, κρίνεται απαραίτητη η άμεση παρέμβαση, που μάλιστα θα είναι αποκλειστικά σχεδιασμένη για το εκάστοτε παιδί και θα δίνει έμφαση στην ενίσχυση της αυτοεκτίμησης του.

Πόση ώρα πρέπει να διαβάζει και πόση να παίζει ένα παιδί;
πηγή:http://www.ipaideia.gr

Όταν μεγαλώσουν τα παιδιά σας, ο χαρακτήρας και η προσωπικότητά τους μπορεί να θυμίζουν έντονα εσάς, μπορεί και όχι. Επίσης, δεν ξέρουμε πώς ακριβώς θα είναι ο κόσμος τους. Ωστόσο, γνωρίζουμε ότι αν έχουν τώρα την ευκαιρία να παίζουν, οι ικανότητές τους στην επίλυση ποικίλων προβλημάτων, καθώς στην προσαρμογή τους σε διάφορες καταστάσεις θα αναπτυχθούν επαρκώς, ώστε να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις του περιβάλλοντός τους.

Επιπλέον, με αυτό τον τρόπο θα έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιλέξουν υγιείς αντιδράσεις στις καταστάσεις που θα συναντήσουν. Όλα αυτά τα θετικά θα συμβούν, επειδή το παιχνίδι διδάσκει πώς να διαχειριζόμαστε και να μετατρέπουμε τα αρνητικά συναισθήματα και εμπειρίες μας, έχει υποστηρικτικό ή συμπληρωματικό ως προς τη μάθηση ρόλο, αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο για την καλή ψυχική και σωματική υγεία, ενώ κάνει τον κόσμο του παιδιού όμορφο και ευχάριστο αντί βαρετό και ανιαρό. Η σημασία του παιχνιδιού 'Το παιχνίδι είναι σημαντικό για τα παιδιά, για όλα, επειδή θέτει τα θεμέλια για την ανάγνωση, τη γραφή, την αριθμητική και τη δημιουργικότητα' -- Beth Boosalis Davis, διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Lekotek, ΗΠΑ. Πραγματικά, το παιχνίδι επηρεάζει σε εκπληκτικό βαθμό κάθε έκφανση της ανάπτυξης του παιδιού. Οι φυσικές του ικανότητες (αδρή κινητικότητα) γίνονται ολοένα και καλύτερες, καθώς μαθαίνει να απλώνει το χέρι, να μπουσουλά, να περπατά, να τρέχει, να κάνει ποδήλατο, κουτσό... Η λεπτή κινητικότητα (χρήση των χεριών και δακτύλων) επίσης εξελίσσεται, αφού, παίζοντας, χειρίζεται μικροαντικείμενα και κάνει κατασκευές. Αλλά και οι διανοητικές ικανότητές του ακονίζονται μέσα από το παιχνίδι που ενθαρρύνει την εύρεση λύσεων και δείχνει τη σχέση αιτίου και αιτιατού. Επιπλέον, γνωρίζει τα σχήματα, τα χρώματα και ποικίλες έννοιες, αναπτύσσει τις γλωσσικές ικανότητες και κοινωνικοποιείται. Μέσα από το παιχνίδι σε μικρή ηλικία κανείς μπορεί να μάθει, με ευχάριστο και αποτελεσματικό τρόπο, να ακολουθεί οδηγίες, να συνεργάζεται, να περιμένει τη σειρά του κ.λπ. Επίσης, μέσω της διαδικασίας του παιχνιδιού χτίζονται οι συναισθηματικές ικανότητες, καθώς το παιδί έχει την εμπειρία της χαράς και της ευχαρίστησης, 'δένεται' συναισθηματικά με τα άλλα παιδιά, γεύεται τη ματαίωση και την απογοήτευση (όπως όταν χάνει), ανακτά την ελπίδα (ότι θα ξανακερδίσει) και 'δουλεύει' τα διαφορετικά συναισθήματα (μέσω του υποκριτικού παιχνιδιού και της μίμησης). Η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμηση, τόσο σημαντικές για τη μακροπρόθεσμη ευτυχία και επιτυχία του ατόμου, τονώνονται, καθώς το παιδί κατακτά τους στόχους του μέσα από το παιχνίδι. Επιπλέον, διεγείρονται η δημιουργικότητα και η φαντασία, ενώ διευρύνονται οι πνευματικοί του ορίζοντες. Καθώς υποκρίνεται ότι είναι ιατρός, νοσοκόμα, δασκάλα, γονιός, αστυνομικός, μαθαίνει ότι η ζωή είναι γεμάτη ευκαιρίες και πιθανότητες. Ίσως όμως το σημαντικότερο εγγενές στοιχείο του παιχνιδιού είναι η χαρά και η ευχαρίστηση που προσφέρει. Ως ενήλικοι, θυμόμαστε με ευχαρίστηση τις στιγμές που περάσαμε παίζοντας με αγαπημένα μας πρόσωπα ή κάποιο ωραίο παιχνίδι που πήραμε για δώρο. Όμως, η πραγματικότητα απαιτεί και μια γερή δόση διαβάσματος και μελέτης στο σπίτι. Τα σημερινά παιδιά έχουν αυξημένες υποχρεώσεις εκπαιδευτικού χαρακτήρα, με αποτέλεσμα να τους μένει λίγος ή και σχεδόν καθόλου χρόνος για παιχνίδι. Τα παραπάνω καθήκοντα και οι δραστηριότητες που απορρέουν από αυτά σταδιακά αντικαθιστούν το παιχνίδι και την εμπειρική μάθηση που αυτό προσφέρει. Στις μέρες μας η εκπαίδευση έχει αποβεί ένας αγώνας δρόμου και όσο νωρίτερα ξεκινήσει κανείς, τόσο συντομότερα και καλύτερα θα φτάσει στο τέλος του. Ποια στάση λοιπόν πρέπει να κρατήσουν οι γονείς απέναντι σε αυτό το ζήτημα; Σίγουρα όχι απόλυτη, γιατί δεν πρόκειται για την επιλογή του ενός ή του άλλου, διάβασμα ή παιχνίδι, αλλά για μια εξισορρόπηση, ώστε να μπορούν να γίνουν και τα δύο. Πώς θα βοηθήσετε το παιδί σας με το διάβασμα στο σπίτι 1. Δημιουργήστε ένα τετράδιο καθηκόντων, στο οποίο το παιδί σας θα καταγράφει τι έχει να κάνει κάθε μέρα (για το σχολείο και το φροντιστήριο). 2. Δείξτε του πώς να χρησιμοποιεί ένα ημερολόγιο, για να σημειώνει τις εργασίες ή την ύλη που πρέπει να διαβάσει μέσα σε μια εβδομάδα ή ένα μήνα. 3. Βοηθήστε το παιδί σας να αποκτήσει τη συνήθεια να ετοιμάζει μια λίστα με ό,τι έχει να κάνει, ξεκινώντας από τα δυσκολότερα και καταλήγοντας στα ευκολότερα. Το να σβήνει από τη λίστα ό,τι ολοκληρώνει, θα του δώσει την αίσθηση της ευχαρίστησης και επιτυχίας. 4. Δείξτε στο παιδί σας πώς να ελέγχει τη δουλειά του και πώς να ψάχνει για λάθη που πρέπει να διορθωθούν. 5. Κωδικοποιήστε τα τετράδια και ντοσιέ με διαφορετικά χρώματα για κάθε μάθημα. 6. Δημιουργήστε τη γωνιά διαβάσματος (είτε στο γραφείο του είτε στην κουζίνα) και επιτρέψτε του να διαβάζει τα μαθήματά του εκεί, με την προϋπόθεση ότι υπάρχει ησυχία. 7. Σβήστε την τηλεόραση και χαμηλώστε το τηλέφωνο. 8. Καθιερώστε μια συγκεκριμένη ώρα για να διαβάζει τα μαθήματά του (καλύτερα λίγο μετά την επιστροφή του από το σχολείο). 9. Αν το παιδί σας θέλει παρέα, προσφερθείτε να καθίσετε κοντά του διαβάζοντας ή ασχολούμενοι με κάτι που δεν αποσπά την προσοχή του. 10. Δώστε του το κίνητρο να τελειώσει τα μαθήματά του γρήγορα, ώστε στη συνέχεια να έχει ελεύθερο χρόνο για να παίξει.

Διατροφή

Παιδί και Περιβάλλον,Παιδί και Γλώσσα,

Παιδί και Μαθηματικά,Παιδί και Εικαστικά

Ταξινόμηση τροφίμων σε ομάδες

Η πυραμίδα της διατροφής

 

Συμβουλές για πολύ ευαίσθητα παιδιά
πηγή:http://ipaideia.gr

Τα πολύ ευαίσθητα παιδιά θέτουν ορισμένες προκλήσεις, όταν πρόκειται για το θέμα της πειθαρχίας. Για παράδειγμα, είναι πολύ πιθανό να... αρχίσουν να κλαίνε ή να μελαγχολήσουν, εάν επιχειρήσετε να τα μαλώσετε. Πολλές φορές η ευαισθησία δεν είναι μόνο συναισθηματική, αλλά αφορά όλες τις αισθήσεις των παιδιών. Ο θόρυβος, τα έντονα φώτα ή τα μεγάλα πλήθη κόσμου μπορούν να τους προκαλέσουν σύγχυση. Κατά τον καθορισμό των στρατηγικών πειθαρχίας σας, λάβετε υπόψη την ευαισθησία του παιδιού σας. Οι φωνές και οι τιμωρίες είναι πιθανό να οδηγήσουν σε μεγαλύτερα προβλήματα. Αντ’ αυτού, βρείτε τρόπους για να καθοδηγήσετε το παιδί σας προς τη σωστή συμπεριφορά: Αποδεχτείτε τη συμπεριφορά του Μην προσπαθήσετε να αλλάξετε τη νοοτροπία του παιδιού σας. Αντ’ αυτού, προσπαθήστε να το βοηθήσετε να αντιμετωπίσει τις ευαισθησίες του σε έναν κόσμο που δεν ανταποκρίνεται στην ιδιοσυγκρασία του. Μην του συμπεριφέρεστε όπως σε έναν αδύναμο χαρακτήρα, αλλά εστιάστε στις πραγματικές του δυνατότητες. Δώστε του προσωπικό χώρο και χρόνο Τα ευαίσθητα παιδιά αντιπαθούν τα πολυσύχναστα μέρη που τους προκαλούν σύγχυση. Τα περισσότερα από αυτά ίσως χρειάζονται να κάνουν ένα διάλειμμα και να χαλαρώσουν. Μη «φορτώνετε» το παιδί σας με πολλές ασχολίες, αλλά προγραμματίστε ήρεμες δραστηριότητες όπως η ζωγραφική, η ανάγνωση βιβλίων ή η προβολή παιδικών ταινιών. Βάλτε όρια στο παιδί Αν και η παραβίαση των κανόνων μπορεί να σας φαίνεται δελεαστική, έτσι ώστε να μην διαταραχθεί η ηρεμία του παιδιού, θα παρατηρήσετε ότι δεν είναι ευεργετική σε μακροπρόθεσμη βάση. Δεν είναι κακό να είστε ελαστικοί με ορισμένα πράγματα, αλλά να θυμάστε ότι το σημαντικότερο είναι να διδάξετε στο παιδί σας πώς να γίνει υπεύθυνος ενήλικας. Επαινέστε τις προσπάθειές του Ο έπαινος και η ενθάρρυνση είναι το κλειδί για τα ευαίσθητα παιδιά. Καταστήστε σαφές ότι η σκληρή δουλειά και η προσπάθεια είναι δύο χαρακτηριστικά άξια επαίνου, ακόμη κι αν δεν οδηγούν στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Επίσης, επαινέστε το παιδί όταν λέει αλήθεια. Μερικές φορές τα παιδιά που είναι ευαίσθητα ψεύδονται για να αντιμετωπίσουν μια κρίση, επομένως ο έπαινος θα λειτουργήσει ως κίνητρο για να πούνε την αλήθεια. Βοηθήστε το να εκφραστεί συναισθηματικά Τα ευαίσθητα παιδιά πρέπει να μάθουν να εκφράζουν με λόγια τα συναισθήματά τους. Αυτός είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να τα βοηθήσετε να προσδιορίσουν και να χειρίζονται οποιοδήποτε δυσάρεστο συναίσθημα με κοινωνικά αποδεκτούς τρόπους. Διδάξτε τις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων Όλα τα παιδιά χρειάζεται να μάθουν να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που προκύπτουν, προσπαθώντας να βρούνε μια λύση. Ιδιαίτερα για τα πιο ευαίσθητα παιδιά, η επίλυση των προβλημάτων μπορεί να κάνει μια μεγάλη διαφορά στην καθημερινή ζωή τους. Συχνά, τα ευαίσθητα παιδιά αποφεύγουν τις δυσάρεστες καταστάσεις, όμως η βοήθεια των γονέων τους δίνει εμπιστοσύνη στην ικανότητά τους να χειρίζονται τέτοιες καταστάσεις.

Ευχόμαστε χρόνια πολλά στον συμμαθητή μας!!

(Παιδί και Γλώσσα)

Πως νιώθω όταν έχουμε Απόκριες;

Πρόγραμμα αγωγής υγείας-συναισθηματική αγωγή