Σάββατο 26 Δεκεμβρίου 2015

                                                                Η επίδραση της μουσικής στα παιδιά


Δώστε στο παιδί σας την ευκαιρία να γνωρίσει τον υπέροχο κόσμο της μουσικής. Έχει πολλά να κερδίσει, ακόμα και αν δε γράψει το πρώτο του κομμάτι στα 8 σαν τον Μότσαρτ! Αλλά κι εσείς δεν χρειάζεται να είστε... βιρτουόζοι. Αρκεί να δημιουργήστε ένα περιβάλλον πλούσιο σε μουσικά ερεθίσματα ώστε να «ενορχηστρώσετε» την αρχή ενός υπέροχου έρωτα που θα κρατήσει μια ζωή.

Λίγα πράγματα αρέσουν στα  περισσότερο από το τραγούδι και το χορό ή, έστω, από το να ακούνε απλά μουσική. Χορεύουν στο σαλόνι ή σιγοτραγουδάνε το τραγούδι που ακούνε στο ράδιο και η μουσική μπαίνει για τα καλά στη ζωή τους. Και υπάρχουν πολλοί λόγοι για να ενθαρρύνετε αυτόν τον ενθουσιασμό τους (έστω και μόνο βάζοντας ένα κασετόφωνο στο δωμάτιό τους ή ένα μουσικό ξυπνητήρι). Σύμφωνα με μελέτες, τα παιδιά που ασχολούνται με τη μουσική έχουν καλύτερες επιδόσεις στο διάβασμα και μεγαλύτερη συγκέντρωση σε αυτό που κάνουν. Ερευνητές υποστηρίζουν ότι όσα παιδιά ασχολήθηκαν από μικρά με τη μουσική είχαν υψηλότερους βαθμούς στα τεστ των μαθηματικών και έλυναν τα προβλήματα πιο γρήγορα από τα υπόλοιπα. Επιστήμονες μάλιστα από το Χόνγκ Κόνγκ πιστεύουν ότι τα παιδιά που στα 12 χρόνια τους είχαν ήδη 6 χρόνια μουσικής εμπειρίας γνώριζαν πολύ περισσότερες λέξεις από τα άλλα δισθέτοντας ιδιαίτερα πλούσιο λεξιλόγιο.


Κάντε λοιπόν τη μουσική ένα σημαντικό κομμάτι στη ζωή του παιδιού σας, χωρίς όμως να έχετε ως «ειδική αποστολή» να μεγαλώσετε μια μουσική ιδιοφυΐα, αλλά απλώς και μόνο για να γνωρίσει και να αγαπήσει τον υπέροχο κόσμο της.

8 λόγοι για να ασχοληθεί με τη μουσική
Η επίδραση της μελωδίας στο συναισθηματικό μας κόσμο είναι άμεση, ενώ επηρεάζει με πιο εμφανή σημάδια την εύπλαστη ακόμα προσωπικότητα του μικρού σας.
Η μουσική...
  • Καλλιεργεί τη φαντασία και αναπτύσσει τη δημιουργικότητα του παιδιού.
  • Το βοηθά να συγκεντρώνεται και να οργανώνει τη σκέψη του.
  • Ασκεί το παιδί στην αυτοπειθαρχία και στο συντονισμό των κινήσεων. Τα παιχνίδια με μουσική, ο χορός και φυσικά κάθε μουσικό όργανο είναι οι κατάλληλοι τρόποι για να μάθει το μικρό σας να ελέγχει τις κινήσεις όχι μόνο των χεριών του αλλά και ολόκληρου του σώματος.
  • Μαθαίνει στο παιδί να πειθαρχεί (π.χ. με τη συμμετοχή του σε μια μπάντα) και να συνεργάζεται, ενώ παράλληλα καλλιεργείται και η αυτοπεποίθηση του (αφού αισθάνεται σημαντικό για την επιτυχή απόδοση της ομάδας).
  • Αναπτύσσει την ευαισθησία στο μικρό σας. Η ευαισθησία σε συνδυασμό με την πειθαρχία το βοηθούν να ωριμάσει.
  • Είναι μια θαυμάσια αφορμή για να καλλιεργείται περισσότερο η κοινωνικοποίηση. Εκτός από τους συμμαθητές του στο σχολείο, το παιδί που ανήκει σε ένα μουσικό γκρουπ συναναστρέφεται με ακόμα πιο πολλά παιδιά.
  • Δραστηριοποιεί το μυαλό οξύνοντας τη σκέψη και βελτιώνοντας τη μνήμη. Τα παιδιά που από πολύ μικρή ηλικία κάνουν μαθήματα μουσικής έχουν καλύτερες επιδόσεις σε διαγωνίσματα, σε σχέση με παιδιά που δεν γνωρίζουν καν τις βασικές νότες. Οι νοητικές λειτουργίες του εγκεφάλου (μνήμη και προσοχή) οξύνονται περισσότερο σε όσα παιδιά λαμβάνουν μουσική παιδεία.
  • Βοηθά το παιδί σας να εκφράζει τα συναισθήματά του. Οι μελωδίες είναι το καλύτερο μέσο για να εξωτερικεύει τη χαρά, τη λύπη, ακόμα και τις σκέψεις ή τους προβληματισμούς του.
Επιλέξτε το κατάλληλο μουσικό όργανο
Αν συναποφασίσατε με το μικρό σας να ξεκινήσει μαθήματα μουσικής, ίσως σας προβληματίσει η διαδικασία επιλογής του μουσικού οργάνου. Πολλά παιδιά βέβαια δείχνουν κάποια κλίση σε ορισμένα όργανα από πολύ μικρή ηλικία, που προέρχεται συνήθως από το θαυμασμό τους για έναν καλλιτέχνη. Επίσης, αν εσείς παίζετε λόγου χάρη βιολί, υπάρχουν πολλές πιθανότητες το παιδί σας να εκδηλώσει την επιθυμία να μάθει και αυτό.
Μια καλή ιδέα ωστόσο είναι να δώσετε στο παιδί τη δυνατότητα να γνωρίσει όσο το δυνατόν περισσότερα όργανα, όχι μόνο βλέποντας τα εξωτερικά αλλά και ακούγοντας τους ήχους που κρύβει το καθένα ώστε να διαλέξει ό,τι θα το εντυπωσιάσει περισσότερο. Να θυμάστε πως ο εντυπωσιασμός που προκαλεί ένα όργανο λειτουργεί ψυχολογικά στην αφοσίωση που θα επιδείξει σ’ αυτό αργότερα.
Καθόλου... καλλιτεχνικό αλλά ωστόσο υπολογίσιμο είναι το κόστος των μουσικών οργάνων. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως ένα μαθητικό πιάνο κοστίζει 500-1.000 ευρώ, στα 150-300 ευρώ υπολογίζεται μια κιθάρα ή ένα μπουζούκι, ενώ αν το πιτσιρίκι σας επιλέξει σαξόφωνο, φλάουτο ή κλαρινέτο, το κόστος για το καθένα ανέρχεται στα 200-500 ευρώ.

Ποια είναι η κατάλληλη ηλικία για μαθήματα μουσικής;
Σύμφωνα με τους περισσότερους μουσικούς, η κατάλληλη ηλικία για να έρθει ένα παιδί πρώτη φορά σε επαφή με τη μουσική είναι τα 8-9 χρόνια, γιατί στην ηλικία αυτή έχει ήδη μπει σε ένα πρόγραμμα διαβάσματος στο σχολείο με αποτέλεσμα να μπορεί ευκολότερα να συνδυάσει μαθήματα μουσικής και μελέτη.
Υπάρχουν μουσικά όργανα ειδικά κατασκευασμένα για παιδιά και το καλύτερο είναι να συμβουλευτείτε έναν καθηγητή μουσικής για να σας συστήσει μερικά, συγκεκριμένου βάρους και μεγέθους, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού σας. Το παιδί, έχοντας τον καθηγητή του ως πρότυπο, μπορεί γρηγορότερα να εξοικειωθεί με το μουσικό όργανο, να εξασκηθεί στην κίνηση των χεριών και του σώματος, να αντιλαμβάνεται το ρυθμό και φυσικά να παίζει.

Πόση ώρα πρέπει να μελετά το παιδί μου;
Αν το πιτσιρίκι σας τώρα κάνει τα πρώτα του βήματα στο χώρο της μουσικής, έχετε κατά νουν πως δεν πρέπει να το αναγκάζετε να μελετά πολλές ώρες. Σκοπός είναι να αγαπήσει τη μουσική και όχι να τη μισήσει. Ας αποφασίσει το ίδιο πόση ώρα θα αφιερώνει στη νέα του δραστηριότητα. Να θυμάστε πως 20-30 λεπτά μελέτης κάθε μέρα είναι αρκετά.

Ποιος είναι ο «καλός» καθηγητής;
Η πρώτη επαφή με μια καινούρια δραστηριότητα συνδυάζεται πάντα με το άτομο που μας τη μαθαίνει. Γι’ αυτό σχεδόν πάντα η πορεία ή η εξέλιξή μας σ’ αυτήν εξαρτάται από το πόση μεταδοτικότητα διέθετε και πόσο μας προκαλούσε θαυμασμό. Άλλωστε, όσο πιο πολύ θαυμάζουμε κάποιον τόσο περισσότερο προσπαθούμε να του μοιάσουμε.
Ένας καλός καθηγητής μουσικής λοιπόν:
  • Πρέπει να έχει υπομονή και διάθεση να επαναλαμβάνει ό,τι δυσκολεύεται να καταλάβει το παιδί.
  • Δεν πρέπει να το φορτίζει με δικά του... απωθημένα (αν είναι λάτρης του Σοπέν, δεν είναι ανάγκη να επιβάλλει στο παιδί συνεχώς να μελετά συνθέσεις του Σοπέν).
Γιατί μας συγκινεί η μουσική;
Έρευνες έχουν δείξει πως η μουσική ενεργοποιεί ένα τμήμα του εγκεφάλου μας που σχετίζεται με τα συναισθήματα, γι’ αυτό και όταν ακούμε μια γλυκιά μελωδία συγκινούμαστε. Αυτό ισχύει και για το μωρό σας: Ένα τραγουδάκι από εσάς μπορεί να καταπραΰνει την ανησυχία του και σταματά το κλάμα του, όταν τίποτα άλλο δεν φαίνεται να έχει αποτέλεσμα.
Το διοικητικό και εκπαιδευτικό προσωπικό του νηπιαγωγείου σας εύχεται ολόψυχα καλές γιορτές και ευτυχισμένο το 2016

Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2015


5 ΤΡΟΠΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥΣ


Όλα τα  γεννιούνται με μια εσωτερική πυξίδα που, όταν προάγεται μέσω τηςθετικής άσκησηςτου δικού μας γονικού ρόλου, βοηθάει τα παιδιά να πιστεύουν στον εαυτό τους και να έχουν επιτυχία τόσο στο σχολείο όσο και στη ζωή τους. Ακόμη και οι μικρές, καθημερινές, θετικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των γονέων και των παιδιών, μπορούν να κάνουν αυτή τη δυνατότητα, πραγματικότητα.
Οι γονείς, λοιπόν, βοηθούν τα παιδιά να πιστεύουν στον εαυτό τους, όταν:
1. Βοηθούν τα παιδιά να επικεντρωθούν σε λύσεις και όταν δεν προσπαθούν να τα σώσουν από τα προβλήματα. Η επίλυση προβλημάτων για λογαριασμό των παιδιών τα καθιστά εξαρτώμενα, και χωρίς αυτοπεποίθηση. Ακούστε τα, ενθαρρύντε τα και υποστηρίξτε τα καθώς σκέφτονται τις δικές τους λύσεις. Για παράδειγμα, «Μαμά, ο Γιώργος έσκισε το βιβλίο μου» λέει ο Μάριος αγανακτισμένος με αυτό που έκανε ο μικρός του αδερφός. Άρα, εδώ έχουμε ένα παιδί που διατυπώνει το πρόβλημα και θέλει να το λύσει η μητέρα του. Η μητέρα μπορεί να πει: «Αγάπη μου λυπάμαι πολύ αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα γι’αυτό. Τι θα μπορούσες όμως να κάνεις για να μη σου ξανασκίσει ο Γιώργος κάποιο άλλο βιβλίο; Σκέψου τι μπορείς εσύ να κάνεις και τα λέμε πάλι σε λίγο».
2. Επαινούν τα παιδιά για τις προσπάθειές τους, αντί της νοημοσύνης τους. Παρατηρήστε τα μικρά πράγματα που κάνουν και που μέσα από αυτά φαίνονται αξίες όπως το θάρρος, η ειλικρίνεια, ή η φροντίδα/τρυφερότητα που δείχνουν για τους άλλους, και στη συνέχεια πείτε τους πόσο εκτιμάτε αυτές τις ιδιότητες, είναι σημαντικό να γνωρίζουν ότι το βλέπετε και το αναγνωρίζετε. Για παράδειγμα, η μητέρα μιλά με τη γιαγιά στο τηλέφωνο και λέει: «Μαμά έπρεπε να δεις τον εγγονό σου σήμερα που έκανε το εμβόλιο! Τέντωσε αμέσως το χέρι του με θάρρος και μίλησε στο γιατρό πρόσχαρα και πραγματικά αυτα τα εμβόλια πονούν όταν τα κάνεις!».
3. Βοηθούν τα παιδιά να μάθουν από τα λάθη τους. Η έρευνα δείχνει ότι η μάθηση ενισχύεται όταν τα παιδιά κάνουν λάθη. Αναγνωρίστε ότι δεν περιμένετε τα παιδιά σας να είναι τέλεια, πέιτε τους ότι έχουν την αγάπη σας πάντα και είναι άνευ όρων, δηλαδή ανεξάρτητη από τα λάθη τους. Βοηθήστε τα να δουν τα λάθη τους ως ευκαιρίες μάθησης και όχι ως ήττες. Μπορείτε απλά να πείτε: «Καταλαβαίνω ότι αναστατώθηκες. Έλα, ας συζητήσουμε να δούμε τι πήγε στραβά» αντί του «Ποιός σου είπε ότι η ζωή είναι δίκαιη; Πάλι λάθος έκανες!!!» ή ακόμα χειρότερα «Είσαι άχρηστος/βλάκας κλπ.».
4. Όταν τα παιδιά σας κατηγορούν τους άλλους, κλαψουρίζουν ή διαμαρτύρονται, μετατρέψτε αυτές τις στιγμές σε ευκαιρίες για να ανακαλύψουν για το τι πραγματικά νοιάζονται! Αποκαλύψτε τις κρυφές πεποιθήσεις τους, δημιουργήστε ένα σύστημα αξιών, που μπορεί να ενισχύσει την πρωτοβουλία και τη δράση του παιδιού σας στον κόσμο. Για παράδειγμα, μπορείτε να πείτε «Ακούγεσαι απογοητευμένος/η, ας δούμε τι συμβαίνει!!!» ή «Τι σημαίνει αυτό για σένα;» αντί να πέιτε «Πως κάνεις έτσι; Δεν έγινε και τίποτα».
5. Ενθαρρύνουν τα παιδιά να σταθούν ξανά στα πόδια τους μετά τις όποιες οπισθοδρομήσεις – γιατί απλά πιστεύουν σε αυτά. Αποτελέστε έναν χρήσιμο οδηγό για να προσδιορίσουν τα παιδιά σας τις προκλήσεις τους, να προβληματιστούν σχετικά με τις επιλογές τους, να καταλήγουν σε δικές τους αποφάσεις, να προσαρμόζουν στρατηγικές, καθώς και να σχεδιάζουν τα επόμενα βήματά τους. Όταν το κάνετε αυτό, θα έχετε προωθήσει την προσαρμοστικότητα του παιδιού σας. Το πιο όμορφο που μπορούν να ακούσουν τα παιδιά σας είναι: «Πολλά συμβαίνουν στη ζωή όμως να θυμάσαι είμαι εδώ για σένα όποτε με χρειαστείς!!!»
Έχετε στο μυαλό σας ότι ο θετικός τρόπος ανατροφής των παιδιών είναι ένα ισχυρό εργαλείο για να καλλιεργηθούν υγιή παιδιά! Όταν ενεργοποιήσετε αυτές τις προσεγγίσεις του θετικού γονικού ρόλου και τις βάλετε «σε δράση», θα έχετε βοηθήσει με βεβαιότητα στη διαμόρφωση της τωρινής ζωής των παιδιών σας αλλά και για τα υπόλοιπα χρόνια του μέλλοντός τους.
Επικεντρωθείτε και βοηθηθείτε από ειδικούς ψυχικής υγείας για να αναπτύξετε τα κατάλληλα εργαλεία και τις τεχνικές της θετικής άσκησης του γονικού ρόλου και της θετικής πειθαρχίας. Θυμηθείτε……κανένας δε γεννήθηκε γονιός, ας σκεφτούμε όμως ότι τα πρότυπα που δίνουμε στα παιδιά μας έχουν να κάνουν με τα δικά μας βιώματα ως παιδιά, το πώς μεγαλώσαμε εμείς από τους δικούς μας γονείς, σε ποια χώρα ζήσαμε, με ποια κουλτούρα, με ποιές οικογενειακές αρχές. Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά κάνουν και επαναλαμβάνουν αυτά που τους δείχνουμε.
Δεν είναι εύκολο να τα καταφέρουμε όλα, ούτε να είμαστε πάντα σωστοί, άλλωστε το ζητούμενο δεν είναι να είμαστε τέλειοι, το σημαντικό είναι να προσπαθούμε για το καλύτερο για εμάς και για τα παιδιά μας……..γιατί τα παιδιά μας ΑΞΙΖΟΥΝ τον κόπο!!!
ΠΗΓΗ:e-psychology.gr

                                         ΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΡΩΝΕ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ?


" Πιες όλο το γάλα σου" είναι ο καθημερινός διάλογος- τσακωμός μητέρας- παιδιού. Τα λόγια αυτά των μητέρων έρχονται να επιβεβαιώσουν όλο και περισσότερες έρευνες, αναφέροντας πως το πρωινό είναι από τα πιο σημαντικά γεύματα της ημέρας, ειδικότερα για τα , που βρίσκονται σε περίοδο ανάπτυξης.

Η διατροφή των παιδιών κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους έχει μεγάλη επίδραση στην απόδοσή τους. Το πρόγευμα επιτρέπει στα παιδιά να ξεκινούν σωστά την ημέρα τους με τις καλύτερες προϋποθέσεις και εφόδια για να φτάσουν σε επιτυχίες.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής έχει συμβάλει σημαντικά σε μεγάλο βαθμό στην αλλαγή των διατροφικών συνηθειών των ενηλίκων και αυτό έχει άμεση επίπτωση στη διατροφή των παιδιών, ενώ ταυτόχρονα, οι πολύωρες δραστηριότητες των παιδιών σχολικής ηλικίας εκτός σπιτιού οδηγεί συχνά στην υπερβολική χρήση του «γρήγορου φαγητού». Τα προαναφερόμενα σε συνδυασμό με τη μειωμένη σωματική άσκηση προκαλούν μακροπρόθεσμα σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως παχυσαρκία, υπέρταση, κ.ά.

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ότι οι διατροφικές συνήθειες των παιδιών είναι πολύ φτωχές σε θρεπτικές ουσίες για τον οργανισμό τους. Έρευνες έχουν δείξει ότι πολλά παιδιά δυστυχώς δεν καταναλώνουν φρούτα και λαχανικά, τρόφιμα τα οποία είναι πλούσια σε βιταμίνες και ιχνοστοιχεία και προτιμούν να διατρέφονται με πρόχειρο φαγητό και σνακ πλούσια σε λίπος, ζάχαρη και αλάτι.

Το έργο της ανατροφής των παιδιών ώστε να υιοθετήσουν υγιεινές διατροφικές συνήθειες μπορεί να φαντάζει δύσκολο, αλλά δεν πρέπει να αποθαρρύνει τους γονείς. Οι γονείς με τη βοήθεια ενός διαιτολόγου - διατροφολόγου μπορούν να εξισορροπήσουν την κατάσταση.

Τα συμπληρώματα διατροφής δεν υποκαθιστούν την ισορροπημένη διατροφή, συνιστώνται ωστόσο, από τον ειδικό (παιδίατρο ή διαιτολόγο / διατροφολόγο) σε συγκεκριμένες κατηγορίες παιδιών κατόπιν προσεκτικής λήψης του ιστορικού της διατροφής και της κατάστασης της υγείας τους, σε εξατομικευμένη δοσολογία και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, μέχρι την πλήρη κάλυψη των διατροφικών αναγκών τους μέσα από το καθημερινό διαιτολόγιο.

Κάποιες συμβουλές για τους γονείς:

-Να ακολουθούν την ίδια διατροφή με τα παιδιά, μιας και οι γονείς αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση για τα παιδιά.

-Να μην αποκλείουν από τη διατροφή των παιδιών τις τροφές που ζητούν (γλυκά / αλμυρά σνακ), απλά να μειώνουν την ποσότητα που καταναλώνουν. Να είναι υπομονετικοί με τις τροφές που δεν καταναλώνουν, τα παιδιά θέλουν τον χρόνο τους για να δοκιμάσουν νέες γεύσεις.

-Να προσπαθούν να τρώνε όλοι μαζί και μάλιστα το ίδιο φαγητό. Να παροτρύνουν τα παιδιά να τους βοηθούν στα ψώνια και στο μαγείρεμα, καθώς και στον σχεδιασμό των γευμάτων.

-Να προσπαθούν να φτιάχνουν πιάτα με ποικιλία και χρώματα για να φαίνονται πιο δελεαστικά στα μάτια των παιδιών.

-Να μην χρησιμοποιούν το φαγητό ως μέσο επιβράβευσης ή τιμωρίας.
ΠΗΓΗ: iPaideia.gr

                             ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ?


«Φανταστικούς» φίλους, με τους οποίους συνομιλούν, παίζουν, τους εμπλέκουν στις δραστηριότητές τους... δημιουργούν συχνά τα  προσχολικής, αλλά και σχολικής ηλικίας. Στα χρόνια του δημοτικού το φαινόμενο αυτό είναι σπανιότερο απ’ ότι στην προσχολική ηλικία, ωστόσο μπορεί να συμβεί και θεωρείται φυσιολογικό. 

Οι μελέτες πάνω στο συγκεκριμένο θέμα έχουν δείξει ότι η συμπεριφορά αυτή εμφανίζεται πιο συχνά στα κορίτσια, απ’ ότι στα αγόρια.

Οι γονείς, ως επί το πλείστον, δεν πρέπει να θορυβηθούν με τους «φανταστικούς» φίλους, αν η συμπεριφορά του παιδιού τους δεν συνοδεύεται και από άλλες συμπεριφορές, που θα μπορούσαν να προβληματίσουν, όπως απόσυρση του παιδιού, μείωση της κοινωνικότητάς του, άρνηση να πάει σχολείο, επιθετική συμπεριφορά, άρνηση λήψης τροφής, διαταραχές ύπνου, φοβίες, πτώση της επίδοσης στο σχολείο κλπ.

Όπως μας εξηγεί η κλινική ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια στο Αιγινήτειο Νοσοκομείο Δρ. Ίλια Θεοτοκά η δημιουργία των “φανταστικών” φίλων, συνήθως σχετίζεται με:
- αναπτυγμένη φαντασία και τάση δημιουργικότητας του παιδιού
- επιθυμία να έχει ένα φίλο αποκλειστικά δικό του, που να μην τον μοιράζεται με κανένα
- αντίδραση στο αίσθημα «βαρεμάρας»
- το πώς θέλει το παιδί τις πραγματικές σχέσεις. Αν παρατηρήσουμε πώς φέρεται το παιδί με την “φανταστική” φίλη ή φίλο, συλλέγουμε πληροφορίες για το πώς θέλει τις σχέσεις με τους γονείς του ή με τους φίλους του. 

Σε μερικές, βέβαια, περιπτώσεις, μπορεί να συνδέεται και με κάποιες συναισθηματικές δυσκολίες που έχει το παιδί, ειδικά αν η “φανταστική” φίλη ή φίλος συνεχίζει να υπάρχει και μετά το 9ο-10ο έτος της ηλικίας, όπως:

- δυσκολία να προσαρμοστεί σε κοινωνικές καταστάσεις, λόγω κάποιας έλλειψης κοινωνικών δεξιοτήτων
- απώλεια κάποιας φίλης, φίλου, ή άλλου αγαπημένου προσώπου στη ζωή του παιδιού (πχ. μία φίλη που μετακόμισε σε άλλη περιοχή, ή σε άλλο σχολείο, ένα συγγενικό πρόσωπο,με το οποίο δεν έχει πια στενή επαφή κλπ). Στις περιπτώσεις αυτές, η “φανταστική” φίλη ή φίλος λειτουργεί ως συναισθηματικό υποκατάστατο, και στο σημείο αυτό θα πρέπει οι γονείς να είναι σε εγρήγορση, για να μην μπαίνει το παιδί σε μία διαδικασία επιλογής υποκατάστατων ή γενικότερα, εξαρτητικών επιλογών.

Όταν η τάση αυτή επιμένει μετά το 10ο έτος της ηλικίας, η Δρ. Ίλια Θεοτοκά συμβουλεύει τους γονείς να διερευνήσουν εάν το παιδί:
- Νιώθει απομονωμένο ή μοναξιά
- Αν έχει χάσει το κέφι του και το χαμόγελό του
- Αν συμβαίνει κάτι στο σχολικό περιβάλλον
- Αν δεν έχει φίλους ή αποφεύγει τους φίλους του
Σε κάθε περίπτωση, οι γονείς δεν θα πρέπει να κριτικάρουν αυτή τη συμπεριφορά. Καλό θα είναι:
- να εντείνουν την επαφή και τη συντροφική σχέση μαζί του
- να ενισχύσουν τις κοινωνικές σχέσεις με συνομήλικα παιδιά, όπως και τις οικογενειακές σχέσεις και με την ευρύτερη οικογένεια, και
- να συμβουλευτούν ψυχολόγο, αν νιώθουν ότι ανησυχούν και χρειάζονται ψυχολογική καθοδήγηση για το θέμα αυτό.
ΠΗΓΗ: iPaideia.gr